In onze reeks bijzondere brouwerijen maken we dit keer een uitstap naar een continent waar je in de bierwereld minder vaak over hoort: Zuid Amerika. In Quito, de hoofdstad van Ecuador, vind je een plek die een belangrijke rol speelde in de biergeschiedenis van de regio. Wat ooit begon als een bijzondere brouwerij en één van de vroege aanjagers van speciaalbier in Zuid Amerika, leeft vandaag voort als museum in het Klooster van San Francisco. Een inspirerend verhaal voor iedereen die zich verdiept in zelf bier brouwen en graag ontdekt hoe verschillende bierstijlen en brouwtradities wereldwijd zijn ontstaan.
De langste adem van Zuid-Amerika
De brouwerij in Quito werd al opgericht in 1566, door (wie ook anders) een Belgische broeder Joos de Rijcke van Marselaer (in het spaans Jodoco Rique) in het Klooster van San Francisco. Naast religieus, was deze broeder ook kunstenaar en richtte hij de Quito School of Arts en San Andrés School of Arts and Crafts op én plantte hij de eerste tarwe in Zuid-Amerika. Die tarwe werd weer gebruikt om het lokale bier van te brouwen. Tot het jaar 1970 werd de brouwerij van Rique daadwerkelijk gebruikt om het bier te brouwen, waarna het veranderd werd in een museum. Het klooster doet nu ook dienst als bibliotheek, archief en er worden regelmatig culturele en artistieke tentoonstellingen gehouden, zoals Ricque het waarschijnlijk had gewild.
Een cultureel fenomeen
Het bier brouwen in het klooster was misschien wel het minst indrukwekkend: Het gebouw bestaat uit twee simpele delen. Het achterste deel, te vinden achter zware houten deuren, is waar het bier werd gebrouwen en het proces werd voltooid in 5 fermentatievaten en een maceratiebad, door een klein aantal broeders. Het op één na interessantste aan dit brouwproces, is het feit dat tot voor kort het hele recept onbekend is gebleven en alleen de broeders wisten hoe het in mekaar zat. De enige die, naar eigen zeggen, er in geslaagd is om het bier na te maken is Javier Carvajal uit Ecuador. Zijn missie was om het bier weer nieuw leven in te blazen en na jaren van proeven en proberen heeft hij met een monster van een klein stukje hout uit een van de vaten het bier weten na te maken (aldus hijzelf). Wat echter het meest interessante is aan deze speciale bierbrouwerij is het culturele aspect. De eerste kamer werd namelijk gebruikt als bar, met een aantal tafels en banken, waar de lokale bevolking meteen het bier kon drinken. De bevolking van Quito kwam hier samen om vergiffenis, gezelschap en nutritie te zoeken. En dit is de reden dat de lokalen graag met vrienden in de middag een bier drinken met een maaltijd en niet puur om te drinken. Het bier is hier meer dan alleen bier.
Toeristische trekpleister
Vandaag de dag wordt de bierbrouwerij als toeristische trekpleister gebruikt om bier onder de aandacht te brengen van de buitenlanders. In deze stad bevinden zich tientallen speciaalbierbrouwerijen en barretjes waar genoten kan worden van de rijke tonen van lokale granen en ingrediënten. Er bestaat zelfs een ‘bierdag’ waarbij bezoekers een rondleiding krijgen langs verschillende plekken van culturele waarde (zoals de markt, zoetwaren en de top van de toren van het klooster). Hiermee krijgen de bezoekers meer mee van de achtergrond van dit bier en hoe de lokale cultuur wordt meegebrouwen met het bier; de onderliggende boodschap van Quito is: Bier is meer dan de ingrediënten, het is een beleving.

